A lot more like "Love"

*บล็อคนี้เขียนไว้เมื่อประมาณ 8 ปีที่แล้ว แต่เพิ่งจะได้ลง มันก็จะไม่ค่อยอัพเดทเท่าไหร่ แต่ก็อยากลง อยากเล่า.... จากที่เคยเขียนบล็อกก่อนหน้านี้โดยใช้ชื่อว่า "ชีวิตในมะนิลา" ตอนนี้ต้องขออนุญาติเปลี่ยนมาเป็น "ชีวิตในต่างแดน ณ ประเทศฟิลิปปินส์" แทน เนื่องจากว่าชีวิตพลิกผันจากที่คิดว่าจะต้องทำงาน ณ สถานที่หนึ่งเป็นเวลาสองปีตามสัญญา แต่มาวันนี้กลับต้องออกจากที่ทำงานเก่าก่อนเวลาเดิมที่กำหนด และได้งานใหม่ที่ได้รับค่าตอบแทนดีกว่าเดิม ตามที่สมควรได้ และยังได้ย้ายไปอยู่ที่พักใหม่ เริ่มต้นใหม่อีกคร้้ง  เคยคิดเสมอว่าชีวิตคือการเดินทางและการเรียนรู้ แต่ดูเหมือนว่าการเดินทางและการเรียนรู้นั้นไม่เคยหยุดนิ่งและไม่มีวันสิ้นสุดจริงๆ ทุกปีจะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน หนึ่งปีที่ผ่านมาคือการได้ย้ายมาอยู่ในประเทศใหม่กับงานใหม่ พอเริ่มต้นกับปีใหม่ได้ไม่นานก็เป็นอีกครั้งกับการเปลี่ยนแปลงของชีวิต พูดได้เลยว่าชีวิตฉันนี้ช่างไม่มีคำว่าน่าเบื่อจริงๆ นอกเสียจากว่าการที่ต้องรอเริ่มงานใหม่โดยอยู่เฉยๆ เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว!! และการท้าทายในการเขียนบล็อกนี้ก็คือการเขียนจากแล็บท๊อบที่...

I've been out of job for almost a month now. Most of people asked me why I quitted before I got a new job. What and how I can possibly put into words? It wasn't my intention to leave the job I love so much. It wasn't my intention to leave my beloved team. But once I reconsidered , it might be a good choice to leave at this time. Leave it now when all a good memories were still bright and beautiful, rather than when there's nothing nice to remember. For over 2 years of dedication, I admit that I might not be a good and nice team leader, I might not be a perfect person. I did mistakes but I tried my best and I worked hard. People would ask me what was my achievement during the time I worked there. I replied, the time when my staffs accepted me as their leader. I remember a day that one of my staff said to me with his angry tone, "You still have a lot to prove!". Until a day another one said, "I didn't like the way you worked before but I like you now....

Korea..."Sparkling" I borrow the line from Korea Tourism Advertisement since I came back from Busan, South Korea(Republic of Korea) a month ago so I just feel like it's appropriate to use the line as my blog's title. Was it really "Sparkling"? It definitely was, in some way. And also it was another one of a very good experience and a very wonderful moment I've had in my life. My first day in Busan, there was 2 impressions I got from my very first Korea trip. The 1st one was a taxi driver from airport. I know I should aware of some "taxi driver" but I didn't. I was tired and sleepy because my flight was at 2am, that's too early in a morning or too late at night depends how you see it, so I didn't aware when he said taxi fare was 50,000 KRW; which I found out later that it was 1,670 THB!, that was a tough luck. I also didn't get receipt because apparently he wasn't on meter. I might have to pay for that price but I deser...